Carla Meesters en Dennis Baartmans werkten allebei in de zorg. Het echtpaar droomde echter al een tijd van een eigen lunchcafé en vorig jaar besloten ze de stap te wagen. Dat werd Gewoon bij Sjuul, een naam met een verhaal. Natuurlijk was het best spannend hier en daar, maar ze zijn nog iedere dag blij met de gemaakte keuze.

Gewoon bij Sjuul1.jpg

Sjuul is Carla’s zoon uit een vorige relatie en heeft het syndroom van Down. Ook hij is helemaal weg van horeca, zowel voor als achter de schermen. Mede daarom werd deze droom verwezenlijkt. Het is voor hem, maar ook voor een aantal andere mensen met een beperking, een hele mooie manier om onderdeel uit te maken van de dagelijkse samenleving. De ondernemers geven deze mensen een kans geven om echt mee te doen, erbij te horen. En met succes, is inmiddels gebleken. Gewoon bij Sjuul werd meteen een populair adres.

Gedegen plan als basis

“We hebben het drukker dan we vooraf hadden ingeschat”, vertelt Carla. Voordat ze aan dit avontuur begonnen is een gedegen ondernemersplan opgesteld en de daarin opgenomen verwachtingen werden al snel aardig overtroffen. Dennis: “Het was op advies van onze accountant dat we een uiterst gedetailleerd plan hebben gemaakt. Met daarin ook veel aandacht voor onze visie en drijfveren. De bank was er positief door verrast en dat heeft echt geholpen bij het realiseren van onze wat we wilden. Ik kan iedereen adviseren hetzelfde te doen.” Er is een mooi zeven-stappen-plan voor, tipt hij nog.

Veel complimenten

De zaak ging op 31 januari open en is helemaal geworden wat Carla en Dennis voor ogen hadden, zowel qua sfeer als bezoekers. Een huiselijke inrichting die een zeer gevarieerd publiek aanspreekt, van alle leeftijden. “We krijgen ook veel complimenten van de buurtbewoners. Die waren vooraf best afwachtend voor een deel. Een aantal dacht dat we een café werden dat ook ’s avonds open was en er was vrees voor geurtjes uit onze keuken. Nu dat allemaal niet het geval blijkt, krijgen we juist veel complimenten omdat het zo veel gezelliger is geworden in de buurt.” Ook de ondernemers in de straat zijn blij met het lunchcafé. Ze eten er of bestellen wat en andersom zijn Carla en Dennis ook klant bij hun buren. Nog meer complimenten komen er van bezoekers, die soms van heinde en verre dit adres weten te vinden. “Veel Belgen”, aldus Carla. Dennis vult aan: “Die vinden de kleinere straatjes met speciaalzaken vaak leuker dan de grote winkelstraten.”

Energie

Of ze nooit eens wakker hebben gelegen van de genomen stappen? “Nee hoor”, klinkt het eensgezind. Al zijn er natuurlijk best zaken die nog wel om oplossingen vragen. Zo wees de bank het echtpaar, als enige aanmerking op het doortimmerde ondernemersplan, op het vraagstuk ‘ziek-zijn’. Wat als één van hen eens even of zelfs wat langer uit de running is? “Dat zijn punten waar je wel een goede oplossing voor moet bedenken”, geeft Dennis toe. “Daar zijn we dus nog over na aan het denken.” En ze moesten allebei wel even wennen aan het feit dat je als zelfstandig ondernemer eigenlijk nooit klaar bent, als ze dat toch iets moeten noemen dat ze niet meteen voorzien hadden. Carla: “Maar dit geeft zo veel energie dat het helemaal niet erg is.” Er wordt instemmend geknikt, Dennis is het er helemaal mee eens: “We vinden het fantastisch!”